Open comedo is een huidcyste die ontstaat als gevolg van de blokkade van het afvoerbuisje van de talgklier, met ophoping van talg en afgeschilferde epitheelcellen in de buisjes.
Een kenmerkend verschil van een open comedo is de aanwezigheid van een zwart puntje in het centrum. Dit is een prop van het afvoerbuisje van de talgklier, geoxideerd door blootstelling aan lucht.
Comedonen behoren tot de groep van acne, maar vormen op zichzelf geen ziekte vanwege het ontbreken van een ontstekingsproces. Tegelijkertijd kan een groot aantal comedonen in één anatomische regio worden beschouwd als een niet-inflammatoire vorm van acne.
Comedonen kunnen op elke leeftijd en op elk deel van het lichaam verschijnen waar talgklieren aanwezig zijn. Ze komen echter het meest voor tijdens de puberteit, bij adolescenten en volwassenen van middelbare leeftijd. Ze kunnen enkelvoudig of meervoudig zijn.
Predisponerende factoren
Het ontstaan van comedonen wordt bevorderd door de verhoogde activiteit van de talgklieren van de huid in combinatie met een neiging tot hyperkeratose. In het laatste geval is er onvoldoende afschilfering van verhoornde huidcellen en blijven deze langdurig op de epidermis vastzitten. De dikke verhoornde laag belemmert het passeren van de afscheiding van de talgklieren door de afvoerbuisjes en veroorzaakt uiteindelijk volledige verstopping. Tegelijkertijd blijft de talgklier zelf functioneren en zijn afscheiding produceren.
Hyperkeratose en verhoogde activiteit van de talgklieren leidt tot:
- Onjuiste of onvoldoende huidhygiëne;
- Huidverzorgingsproducten van slechte kwaliteit;
- Roken;
- Onjuiste voeding;
- Genetische aanleg;
- Huidbeschadiging (inclusief ultraviolette straling);
- Ziekten van inwendige organen (metabole en endocriene stoornissen).
Diagnostiek
De diagnose van open comedonen is gebaseerd op klinisch onderzoek, dat een routinematig onderzoek van de formatie en dermatoscopie omvat. Bij een onduidelijk klinisch beeld kan een biopsie worden uitgevoerd, gevolgd door een histologisch onderzoek.
Symptomen
Bij visuele inspectie van een open comedo wordt een hemisferische formatie vastgesteld die boven de huid uitsteekt, meestal symmetrisch (ovaal of rond). Het oppervlak van de comedo verschilt niet van de textuur van de gezonde huid, maar in het centrum bevindt zich een depressie waarvan de bodem bestaat uit een zwarte amorfe dichte massa.
De grenzen zijn vaag, omdat de huid soepel overgaat van de comedozone naar het gezonde gebied. De kleur is onveranderd (behalve de zwarte depressie in het centrum) of iets bleker dan de omliggende gezonde huid.
In de regel groeit er geen haar uit de comedo zelf. Maar als de comedo groot is en een grote onderhuidse cyste vormt zonder de huidbedekking te beïnvloeden, wordt de haargroeizone niet verstoord.
Open comedonen zijn meestal 2–3 mm groot, hoewel grotere vormen ook kunnen voorkomen. De diameter van het afvoerbuisje (zwart puntje) overschrijdt meestal niet 1–1,5 mm.
Bij palpatie wordt de comedo vertegenwoordigd door een dichte intradermale formatie. Er zijn geen subjectieve sensaties.
Neoplasmata bevinden zich voornamelijk op het gezicht, de hoofdhuid, de nek, de romp en minder vaak op de ledematen.
Differentiaaldiagnose
De differentiaaldiagnose wordt uitgevoerd met neoplasmata zoals:
- Papillomateus naevus;
- Talgkliernaevus;
- Gesloten comedo;
- Acne (met meerdere comedonen);
- Molluscum contagiosum;
- Keratoacanthoom;
- Nodulaire vorm van basaalcelcarcinoom van de huid;
- Melanoom.
Risico’s
Een open comedo vormt geen groot gevaar voor de fysieke gezondheid van een persoon. Tegelijkertijd kan een groot aantal van deze formaties wijzen op bepaalde veranderingen in het lichaam: van fysiologisch (zoals puberteit) tot pathologisch (metabole stoornissen). Als een soort spiegel, een reflectie van de interne toestand van het lichaam, kan het verschijnen van een groot aantal comedonen niet worden genegeerd; het is noodzakelijk om grondig de oorzaken en provocerende factoren te onderzoeken. Dit zal niet alleen bijdragen aan een effectieve behandeling van comedonen, maar ook aan het tijdig opsporen van andere, mogelijk ernstigere ziekten.
Aan de andere kant kunnen comedonen aanzienlijke cosmetische defecten en psychologische schade bij de patiënt veroorzaken. Om ernstige gevolgen van deze problemen te voorkomen, moet de behandeling van comedonen multi-component zijn, met indien nodig de betrokkenheid van verschillende specialisten (dermatologen, cosmetologen, voedingsdeskundigen, endocrinologen, psychologen).
Bij afwezigheid van tijdige behandeling kan bij comedonen een pathologische groei van huidmicroflora beginnen, met de ontwikkeling van een ontstekingsproces, de vorming van acne en bijbehorende complicaties.
Tactiek
Bij het verschijnen van de eerste comedonen, evenals bij de progressie van reeds bestaande vormen of ineffectiviteit van eerder voorgeschreven behandelingen, wordt een bezoek aan een dermatoloog aanbevolen.
Het eerste bezoek aan een specialist is het belangrijkste, omdat het noodzakelijk is het volledige scala aan diagnostische maatregelen uit te voeren, gevolgd door het voorschrijven van een individuele behandeling.
Een direct bezoek aan een specialist is aangewezen als er mechanische schade aan de huid in het gebied van de comedo is opgetreden, of als veranderingen in het uiterlijk van een element worden opgemerkt of eerder afwezige sensaties verschijnen.
Meervoudige comedonen kunnen een chronische pathologie zijn die langdurig aanhoudt, vaak vele jaren, met perioden van verergering en verbetering. Het verloop van de ziekte kan afhangen van verschillende factoren in iemands leven; daarom moet er nauw contact met een specialist worden onderhouden, die tijdig en adequaat kan reageren op veranderingen in de huid.
Het is ook belangrijk om het belang van preventieve consulten te realiseren, vooral voorafgaand aan veranderingen in het leven: het kiezen van voeding, het wijzigen van gebruikelijke cosmetica, het plannen van reizen naar gebieden met een ander klimaat, het veranderen van werkplek met een ander microklimaat, evenals bij het starten van een andere behandeling die het endocriene systeem beïnvloedt.
Behandeling
Enkele comedonen die zich op geen enkele manier manifesteren en geen cosmetisch defect veroorzaken, vereisen geen behandeling. Na verloop van tijd kan spontaan herstel van de doorgankelijkheid van het afvoerbuisje van de talgklier en de normale werking daarvan optreden. Indien gewenst kunnen enkele comedonen worden verwijderd met speciale extractors of andere apparaten in een schoonheidssalon of bij een dermatoloog.
Meervoudige comedonen vereisen een actievere deelname van specialisten, omdat onjuiste zelfbehandeling aanzienlijke schade aan de huid kan veroorzaken in de vorm van de ontwikkeling van ernstige vormen van acne of andere infectieuze dermatitis.
Voor de behandeling kunnen verschillende soorten huidpeelings (mechanisch, chemisch) worden gebruikt om hyperkeratose te verwijderen en de afvoerkanalen van de talgklieren van blokkades te bevrijden. Recentelijk wordt de voorkeur gegeven aan chemische peelings, die minder traumatisch zijn voor de huid. In de strijd tegen comedonen worden retinoïden, azelaïnezuur en andere geneesmiddelen strikt onder toezicht van een arts gebruikt.
Na agressieve cosmetische behandeling kan topische antibioticatherapie worden voorgeschreven om de ontwikkeling van huidinfecties te voorkomen.
Bij de behandeling van comedonen moet ook aandacht worden besteed aan het elimineren van factoren die het ontstaan van deze formaties provoceren: algemene versterking van de huidgezondheid, immuniteit, tijdige correctie van metabole en endocriene stoornissen.
Het is belangrijk te begrijpen dat er geen enkel wondermiddel bestaat dat in korte tijd snel, zonder gevolgen en absoluut bij iedereen helpt in de strijd tegen comedonen. Daarom moet men kritisch zijn ten opzichte van de reclame voor dergelijke geneesmiddelen en het gebruik ervan als zelfmedicatie vermijden. Elk nieuw geneesmiddel moet met een specialist worden besproken.
Bij de behandeling van meervoudige comedonen is ook een duidelijke consistentie in acties en naleving van de aanbevelingen noodzakelijk. Zelfafwijking van het voorgeschreven behandelregime, onderbreking en het niet naleven van therapeutische schema’s bemoeilijkt het bereiken van het gewenste effect aanzienlijk.
Tegelijkertijd moet men het risico van falen van de behandeling begrijpen en accepteren dat de voorgeschreven therapie niet altijd de gewenste effectiviteit en snelheid van resultaat oplevert. Er moet bereidheid zijn tot een open dialoog met een dermatoloog en tolerantie voor een mogelijke wijziging van behandelmethoden.
Preventie
De preventie van comedonen bestaat uit een zachte en zorgvuldige omgang met de huid, tijdige behandeling van infectieziekten, versterking van de immuniteit, goede en kwalitatieve persoonlijke hygiëne en het handhaven van een gezonde levensstijl, vooral wat betreft voeding.
Om negatieve gevolgen en complicaties te voorkomen, is het noodzakelijk:
- Beperking van blootstelling aan ultraviolet (zonnebank, zonnebaden);
- Gebruik van beschermende crèmes tijdens perioden van actieve zon;
- Uitsluiting van chronisch huidtrauma;
- Beperking of uitsluiting van ioniserende straling, beroepsmatige risico’s;
- Naleving van veiligheidsmaatregelen bij het werken met factoren die de huid beschadigen;
- Persoonlijke hygiëne en basisbewustzijn van huidgezondheid.
Een regelmatige controle van de huid en tijdig overleg met een dermatoloog zijn ook noodzakelijk als er veranderingen in de huid optreden.